Maar wat dan wel?

Blog van Sandra Hoving

Ik heb een stukje over je geschreven

In mijn digitale notities heb ik verschillende notitieboeken, waaronder een over algemene zaken, een over spirituele zaken en een met de titel “Maar wat dan wel”. Natuurlijk, want daarin schrijf ik mijn ideetjes voor stukjes en soms werk ik ze direct helemaal uit. Alles wat je van me leest is daarin ontstaan.

Soms ontstaat er iets in “Maar wat dan wel” wat ik niet online zet. Ik zou het wel willen, maar iets houdt me tegen. Als dat “iets” maar groot genoeg is en hard genoeg schreeuwt hak ik een knoop door: ik verplaats het stukje naar het notitieboek “Niet gepubliceerd”. Vaak met pijn in mijn hart, want in “Niet gepubliceerd” staan de mooiste, de oprechtste en de meest po√ętische stukjes. En wat was dan dat iets dat me tegenhield om het te publiceren?

Dat ze allemaal gaan over mensen. Altijd positief. En altijd over personen die met grote waarschijnlijkheid mijn stukjes lezen. Dus: waaah! Enger dan eng.

En als ik eng zeg, bedoel ik natuurlijk kwetsbaar. Het meest kwetsbaar en naakt voel ik me als ik mijn positieve gevoelens uitspreek, mijn liefde laat zien, er woorden aan geef, aan die persoon zelf. Kwetsbaarheid zit voor mij veel minder in het delen van mijn diepste verlangens, angst of verdriet. Het is de ander aankijken en zeggen: “Je betekent zoveel voor me.”

Dus ik doe het vaker niet dan wel. Ik heb het zo diep weggestopt dat ik meestal niet eens serieus overweeg om het uit te spreken. Soms doe ik het wel, omdat het zo voelt, en omdat het veilig lijkt. Dan floep ik er snel uit: “Ik vind het fijn met jou.” Of iets wat daarop lijkt.

Als ik dat niet doe, maar wel het verlangen voel om dat gevoel te uiten, dan komen er woorden als ik alleen ben. En die woorden vormen zich tot zinnen en vervolgens een stukje in “Maar wat dan wel”. Dat stukje verdwijnt in “Niet gepubliceerd” omdat ik het niet fijn vind om iets online te zetten wat ik eigenlijk persoonlijk zou willen zeggen. Wat ik eigenlijk open, naakt en kwetsbaar met je zou willen delen terwijl ik je in je ogen kijk.

Dus ja, ik heb een stukje over je geschreven. Maar hij blijft Niet gepubliceerd, want publiceren is overbodig. Het is tijd dat ik voor liefde kies in plaats van angst. Het is tijd dat ik je in je ogen kijk en vertel wat je voor me betekent. Ik ga het je zeggen.

« »

© 2017 Maar wat dan wel?. Thema door Anders Norén.

%d bloggers liken dit: