Maar wat dan wel?

Blog van Sandra Hoving

GRANDIOOS

Ik deed de Helweek, bedacht door Erik Bertrand Larssen. Elke dag stond ik om 5 uur op, sportte ik een uur, werkte ik hard en at ik alleen maar gezond, waarna ik om 10 uur weer naar bed mocht. De nacht van donderdag op vrijdag mocht ik helemaal niet slapen en moest ik doorwerken. Mijn broertje Bart deed, op afstand, met me mee. We hielden contact, steunden elkaar en maakten foto’s en filmpjes die we op onze speciale Facebookpagina postten. Ondanks dat het soms zwaar was, hielden we vol en zetten we vol positiviteit door, want we hadden een doel voor ogen: deze uitdaging volledig aangaan en de Helweek helemaal afmaken. Ik wilde kijken of ik het kon, of ik de wilskracht had om op de zware momenten door te zetten. Daarnaast wilde ik alle positieve effecten ervaren die Erik Bertrand Larssen over de Helweek in zijn boek beschreef: je wordt sterker, je stelt een nieuwe norm, je creëert momentum, je verlegt je eigen grenzen, je herkent voorspoed in tegenspoed, je krijgt een goed gevoel en je verbetert de kwaliteit van je leven.

En ik kon het! Ik heb het gedaan! Ik heb het zwaar gehad, ik ben mezelf enorm tegengekomen, maar ik deed het wel! Wow, wat ben ik trots op mezelf!

Maar heel even heb ik aan opgeven gedacht, maar toen bedacht ik dat opgeven voor mij geen optie was. Dit was op vrijdagochtend. Ik had niet geslapen en het enige waar ik aan kon denken was slapen. Bewegen ging bijna niet meer, nadenken was ontzettend moeilijk en ik sleepte mezelf voort. Bart appte mij ongeveer elk uur of ik nog wakker was. Dat hielp, ik wilde niet afgaan, dus ik hield mezelf wakker tot de supermarkt open was en ik boodschappen kon gaan doen. Toen de boodschappen binnen waren kreeg ik weer een beetje energie en kon ik het makkelijker volhouden. Diezelfde middag was het ontzettend slecht weer. Op mijn planning stond een lange wandeling met mijn hond Bob. Zo, wat zag ik daar tegenop, met mijn zware benen en zware hoofd in die regen en wind, maar ik ging toch. Toen ik thuiskwam had ik post. Een rode kaart met het woord “GRANDIOOS” erop. Een kaart die ik aan mezelf had geschreven tijdens het derde bonusseminar van 365 dagen succesvol afgelopen november. Op de achterkant stond: “Ik ben blij met wie ik ben, ik heb mijn passie gevonden en ik beteken écht iets voor anderen. Ik leef mijn talenten en mijn dromen en ik ben wie ik wil zijn!”

GRANDIOOS.

Wat een moment, wat een kaart, wat een week.

Ik ben ontzettend dankbaar voor alle steun die ik heb gekregen en met name natuurlijk die van Bart! Wat verschrikkelijk gaaf om dit met mijn lieve broertje te mogen doen.<3

GRANDIOOS!

« »

© 2018 Maar wat dan wel?. Thema door Anders Norén.

%d bloggers liken dit: